1 maart 1915

34e brief

Mijn liefste Emma,
Ik heb je nieuws gestuurd op 27 februari maar de brief zal waarschijnlijk pas vandaag weg zijn. Gisteren heb ik je het pakketje gestuurd met alle brieven die je me tot nu toe had gestuurd. Ik had wel spijt dat ik ze moest terugsturen omdat ik ze dan niet meer kan herlezen. Ik genoot heel erg van het teruglezen van je brieven, vooral de lange brieven. Ik heb nu al ongeveer 10 dagen niets meer van je ontvangen. Ik verwachtte het wel want bij het veranderen van sector duurt het altijd wat langer voor we iets krijgen. Wanneer de post komt zal ik enkele uren moeten lezen. Sinds gisteren stopt het hier niet met sneeuwen en ’s nachts vriest het hard. Zo wordt de laag sneeuw dikker en dikker. Het veranderen van land heeft ook voor een verandering van klimaat gezorgd. We gaan af en toe buiten ons legerkamp om te oefenen voor we naar de loopgrachten gaan maar we hebben… nog geen last gehad van de kou want bij het binnengaan vindt men een lekkere open haard. Mijn mannen klagen ook niet veel. Terwijl ik je schrijf, sneeuwt het heel hard en is er heel veel wind. Ik heb medelijden met diegenen die vooraan staan. Het is wel zo dat wanneer men er is, zoekt men naar oplossingen om wat comfort te hebben. De behoefte maakt ons ingenieus. Het helpt vaak zijn plan te kunnen trekken. Het land hier lijkt een beetje op ons land. De bergen zijn hoger en steiler en er zijn niet veel geteelde velden. Het is om het anders te zeggen vooral weilanden, behalve langs de Moselle zien we graslanden. De bevolking is heel aardig en we voelen dat we met affectie omringd worden.  Hun dialect lijkt wat op de onze en met wat concentratie en aandacht begrijpt men het. Ik zou met plezier verder willen gaan over hun waarden maar ik moet je momenteel verlaten.

Dikke kus
Reymond

Advertenties