2 Maart 1915

 8 uur ’s avonds.    Zelfde envelop

Mijn liefste,
Gisteren heb ik je wat abrupt verlaten om me bezig te houden met de dienst. Overdag heb ik niet vaak de mogelijkheid om te luieren, ik moet voor de hele Compagnie zorgen en mijn sectie voor wat betreft het oefenen en de dienst. Ook zijn mijn momenten voor ontspanning zelden overdag. Wanneer ik maar een half uur heb, ontmoedigt dit me om te schrijven. Daardoor denk ik dat ik je te weinig aandacht geef maar de problemen en de onmogelijkheid om te schrijven laten me niet toe daar verandering in te brengen. Vandaag was ik zo blij. Ik heb 7 brieven ontvangen, twee van jou, twee van Emma Gourdol van Francillon, één van mijn zus Emma, een kaart van Jean Lodie en een brief van Reboulet die in Villefranche is. Je twee brieven van 16 en 18 nummer 38 en die van 21 februari nummer 39 waren echte kranten. Zoveel dingen heb ik erin gelezen. Het is voor mij onmogelijk zoveel terug te schrijven. Ik ben zo blij nieuws te hebben over onze kleine Georges. Ik zie dat hij veel is gegroeid en dat hij slimmer wordt. Je hebt dezelfde verlangen als mij. Dat hij al heel jong van de Heer leert houden. Momenteel ben je de enige die hem op die weg kan leiden. Dat God je de kracht ervoor geeft. Je zegt dat je mij naast jou zou willen hebben maar ik durf er niet eens aan te denken. Ik heb geen duistere gedachten, verre van, maar ik heb zin in niets. Ik zie de dagen voorbij gaan zonder dat er iets verandert. Ik weet dat wanneer God het zal oordelen hij deze slachting zal beëindigen.
Je laatste brief heeft me veel vreugde gebracht. Ja schat, je houdt veel van me ondanks dat ik heel ver van je ben. Maar wanneer men van iemand houdt, bestaat afstand niet. Zoals het voor jou lijkt dat jij bij me bent, lijkt het voor mij dat ik vaak met je leef. Soms denk ik terug aan onze bezigheden maar dan wordt ik uit mijn dromen gehaald door het lawaai van een kanon. Ik wil je niet alles wat ik zie beschrijven. Het zou te lang zijn en je vrees enkel doen toenemen. Ik wil je wel zeggen dat de oorlog in de bergen minder dodelijk is dan in de velden. Het is een oorlog vol verrassingen. Maar we zijn nu oude soldaten en ondanks het feit dat ik deze mensenjacht walgelijk vind, letten we goed op. Het zou heel gevaarlijk zijn als men ons zou laten verrassen. Men kan besluiten dat men moet doden als men niet gedood wilt worden.
Zoals ik je zei, is het hier minder gevaarlijk dan waar ik eerder was. Wees dus niet te ongerust voor mij. Wees sterk en heb vertrouwen. Dezer dagen werden we gefotografeerd. Hopelijk krijg je binnenkort mijn foto. Misschien zal je me niet of moeilijk herkennen. Indien één van ons het niet zou halen, hebben we elkaar ons adres gegeven om de foto er naartoe te sturen.
Ik zou zo blij zijn als ik jou en Georges zou kunnen hebben maar ik weet dat het moeilijk is voor jou om mij deze vreugde te geven.
Je zegt dat je blij zou zijn als je mij iets zou kunnen opsturen maar ik heb momenteel niets nodig. Ik bedank je heel erg.
Wanneer je me wel iets zal opsturen hoef je het niet aangetekend op te sturen. Er is niet minder kans dat ie verloren gaat als ie aangetekend is en het is goedkoper om hem gewoon te versturen. Je mag, wanneer je kan, de doos opsturen waarin ik je jouw brieven heb gestuurd. Zet er dingen in die lang bewaard kunnen worden want het komt niet altijd even snel aan. Ik schrijf je wel details maar ik zie toch dat ik de brief niet zal kunnen vullen.

Doe de groeten aan je ouders van me en aan al onze vrienden.
Ontvang voor jou veel knuffels en liefhebbende kussen. Ik stuur er je heel erg veel.
Zeg aan Georges braaf te zijn en ooit zal ik hem schrijven.

Je lieve man,
Reymond

Adjudant chef 64e Bon de Chasseurs Alpin
7e Cie
Secteur postal nr 141