16 maart 1915

40e brief     Sector 97

 

Mijn liefste Emma,

We zijn opnieuw in Frankrijk. We hebben vanochtend de grens overgestoken. Overal ligt er sneeuw. De weg die aan het noorden van de berg ligt was ijsglad. Dit maakte het lopen veel moeilijker.

Gisteren hadden we ook van kamp veranderd en logeerden we in een weeffabriek. Momenteel is deze leeg. Ik heb kunnen zien hoe goed deze was ingericht, met het oog op het welzijn van de arbeiders. Er zijn, om hun eten te verwarmen of warm te houden, grote platen in gietijzer die met stoom verwarmd worden. Hetzelfde voor de kamers waar het weefgetouw staat. Er zijn ook douches. In de dorpen heb ik ook opgemerkt dat ze veel hebben gedaan om de toegang tot water te vergemakkelijken. Er zijn overal waterreservoirs. In de hoofdstraat zijn er genoeg zodat elke familie zich kan wassen. Ik stuur je een kaart die niet frans is om het je te laten zien. Deutsches betekent Duits. De baas van het huis waar ik 15 dagen ben gebleven wou het mij absoluut geven als aandenken. Ik denk niet dat je het geschrift zult kunnen ontcijferen. Ik ken maar een paar woorden. Ik heb een + gezet bij het huis waar ik logeerde. Boven en links verbleef een deel van mijn sectie.

 

Ik kus je zacht,

Reymond.

 

Mijn liefste kleine vrouw…

Ik blijf nog een beetje met je praten. Als ik je echt kon spreken, zou ik je zoveel dingen vertellen. Je zou moe worden van al dat gepraat.

Het dorp waar ik nu verblijf ligt maar op een paar kilometers van de grens. Ik logeer bij oudere mensen die mij meteen een bed hebben aangeboden. Overal in dit land kan men alleen de mensen prijzen. Je hoeft je geen zorgen om me te maken maar ik verlang heel erg naar nieuws van jou. Ik heb la lang niets meer van je ontvangen, 5 of 6 dagen. Ben je ziek? Want ik weet dat de brieven niet verloren gaan. Ben je boos schat, of ben je ontmoedigd? Het is waar dat ik veeleisend ben, ik zou te vaak je brieven willen ontvangen. Ondanks dat ik je dit zeg, moet je je niet verplichten voelen te schrijven. Ik zal in deze enveloppe één of twee van je oudste brieven zetten. Ik denk dat je alles zal ontvangen. Indien ik tijd heb en God het toelaat, zal ik je morgen opnieuw schrijven. Doe de groeten aan al de vrienden en kus je ouders voor me.

Sorry dat ik je niet langer schrijf.

 

Vaarwel schat, dat God je zegent en je beschermt. Ik kus je zachtjes op je twee wangen.

Je man

Reymond

 

P.S. Kus onze kleine Georges.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s