Les Bergerons – Transformation 1996-2014

Sinds mijn ouders in 1970 een gedeelte van de Bergerons hadden gekocht kwamen zij er ieder jaar voor vakantie. In de eerste jaren woonde Mme Molle er met haar nicht Elise, een buurman Marcel en met 2 neven, de broers Henri en Leon. We kenden la veuve Molle als Mémé, heel klein, knotje, altijd een schort aan. Ze stond wijd bekend als een ‘wijze’ vrouw.

Drie jaar nadat de laatste van de 2 broers was overleden kwam in 1996 hun huis te koop. Mijn man was meteen weg van het hameau en het uitzicht over de Rhône vallei, en we hadden een tweeling op komst, dus we hebben het gekocht en zijn het interieur gaan verbouwen. Meer licht, lucht en ruimte. Vooral door ruimtes samen te voegen, vloeren te verwijderen en dakramen toe te voegen.

Drie jaar nadat Elise naar een verzorgingstehuis was verhuisd, in 2003, kwam ook dat gedeelte van het gehucht te koop. Na rijp beraad besloten we ook dat deel te kopen. Alleen al het uitruimen nam 3 jaar. We troffen een erfenis aan van vele jaren verwaarlozing. Bijna alles was aangevreten door ratten en muizen. Met één uitzondering: in de linnenkast van Mme Molle vonden we een pak brieven en (denken wij) het trouwpak van Reymond. Geen van beiden waren aangevreten.

We hebben de brieven toevertrouwd aan mijn zusje die een bijzondere band had met Mme Molle, om ze te bekijken en te lezen. Zij heeft ze uiteindelijk tot een leesbaar document uitgewerkt.

Mijn man en ik waren intussen bezig met de verbouwing van de twee bijgekochte blokken die wij niet aan de tand des tijds wilden overlaten. Het verval was al begonnen, een van de daken was ingestort, de rest zou niet lang meer hebben. Wij wilden de gebouwen behouden voor de toekomst. Ook hier hebben wij een wirwar van kamers en diverse stallen en hooizolders getransformeerd naar ruime moderne keukens, zit- en slaapkamers. Van buiten oud, en van binnen comfortabel.

De huizen hebben we genoemd naar hun laatste bewoners: maison Henri, maison Marcel, maison Elise en het Atelier ( www.bergerons.nu ). De (los met natuursteen en leem gestapelde) muren zijn tot 80 cm dik, en zijn op rots gebouwd. Tijdens de verbouwing troffen we nogal wat verborgen middeleeuws stenen deur- en raamwerk aan. Volgens monumentenzorg zijn alle panden van vóór 1362 (de pest) en hebben ze begin 18de eeuw de laatste veldslag van de Hugenoten overleefd.

Voor ons is Les Bergerons een bijzondere plek omdat wij er, net als vroeger, altijd met meerdere mensen zijn, samen rust vinden en steeds weer nieuwe mensen ontmoeten. Het zal ook een plek zijn waar teams die met elkaar iets bijzonders willen, bij voorbeeld op het vlak van humanitaire hulp en emancipatie, elkaar beter kunnen leren kennen en inspireren.

De brieven van Reymond aan Emma gaan over Geloof, Hoop en Liefde. Voor ons betekent Les Bergerons Licht, Lucht en Ruimte. Wij hopen dat voor de komende 100 jaar Les Bergerons in het teken van beiden mag staan… “de plaatsen van waaruit wij hoeden”.

 

Jenny Tutein Nolthenius
The Hague, August 2014
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s